de nationale jammarkt

Anna-Karin Baez-Quiterio (spreek je uit als ... Baas-Kieterio) is geboren in de Dominikaanse Republiek en woont sinds meer als 10 jaar in Nederland. In het verleden heeft ze met haar moeder en zus jaarlijks de Nationale Jammarkt bezocht. Ze is gek op aardbeienjam en het liefst met een plakje kaas eronder!

De belevenissen van de Jamkoningin Anna.

“Ik zat in de auto toen ik werd gebeld met de vraag of ik Jamkoningin wilde worden. Nee dacht ik,  dat is niets voor mij, maar uiteindelijk heb ik het toch gedaan. Ik heb er zeker geen spijt van. Het is één van de mooiste ervaringen die ik tot nu toe heb meegemaakt.
Het leukste was om kleding uit te zoeken. We hebben een mooie jurk gevonden vol met bloemen. We waren er eigenlijk best snel klaar mee, dat gold ook voor de schoenen.
Het moeilijkste vond ik om het stil te houden, overal om me heen hoorde ik mensen raden of vragen wie de nieuwe Jamkoningin zou worden. Dan stond ik er naast en zou het liefste zeggen van Jaaaaaa ik ben de nieuwe Jamkoningin, maar ik heb netjes mijn mond dicht gehouden.
De dag van de Jammarkt was een hele lange dag. Ik moest al vroeg bij de kapper zijn waar mijn haren werden gedaan. We hadden het idee om er krullen in te doen en dan ben je natuurlijk wel even bezig. Ik was erg gestrest want je weet niet wat je allemaal te wachten staat en wat de mensen ervan zullen vinden. Ik zag de dansgroep nog even oefenen en dat zag er zo mooi uit en het klonk ook zo mooi, daar werd je vanzelf rustiger van en ik wist dat het goed zou komen. Frank Morsink had van mijn opkomst echt iets geweldigs gemaakt. Iedereen zat vol spanning te kijken, toen ging de doos open, maar er zat niemand in. Vervolgens ging de doos opnieuw open en kon ik mijn opkomst maken. Het eerste wat ik zag was het trotse gezicht van mijn moeder. De dansgroep maakte een geweldige sfeer en ook de rest van mijn familie en mijn vrienden waren aanwezig.
Op de markt zijn we natuurlijk alle kraampjes langs gelopen, je kreeg overal leuke reacties, dat geeft een goed gevoel. Bij elk kraampje kregen we ook iets te proeven. Ik mocht de prijs uitreiken van de mooiste kraam. De dames die de prijs kregen waren er erg blij mee. Maar ook aan deze lange dag kwam helaas een einde. Ik heb een super leuke ervaring gehad en als het kon zou ik het zo opnieuw doen”.
 

Hier nog meer over Anna-Karin in het persbericht.

Met veel Tam-Tam werd de jamkoningin 2010 gepresenteerd:

Op een foto klikken om te vergroten.